Onze lichamen hebben het nog behoorlijk zwaar van de W-trek, maar het toeristen informatie centrum in El Chaltén verzekert ons dat vandaag de beste dag is om te hiken naar Fitz Roy. Als de wekker om 06:30 gaat lijkt het ons ineens niet meer zo’n goed plan en stellen het een dag uit. Om 09:00 zitten we aan het ontbijt, waarbij ook de host van onze accommodatie aangeeft dat vandaag echt de beste dag is voor een lange hike en we besluiten er alsnog voor te gaan. Een paar uur later dan gepland staan we met onze wandelschoenen buiten klaar om “weer” een dag te gaan hiken.

Hiken naar Fitz Roy

Monte Fitz Roy, ook wel Cerro Chaltén genoemd, is een berg van ruim 3.375 meter en is kenmerkend voor het dorpje El Chaltén. De naam Chaltén betekent rokende berg en deze naam heeft de berg te danken, doordat de wolken vaak rond de berg blijven hangen. Hierdoor lijkt het of de berg aan het roken is. Het is bijna onmogelijk om de berg te beklimmen, maar het is wel mogelijk om naar Laguna de los Tres te lopen. Vanaf hier heb je een geweldig uitzicht op Fitz Roy!

Naam hike: Lagua de los Tres
Aantal kilometers: 21 kilometer (exclusief de kilometers om bij het begin van de hike te komen)
Aantal uur onderweg: 8 uur (inclusief pauzes)
Hoogtemeters: 750 meter
Moeilijkheidsgraad: Gemiddeld (de laatste kilometer is zwaar)

Startpunt van de trail

Het dorpje El Chaltén is niet groot en hierdoor is het mogelijk om vanuit het dorpje naar het begin van de trail te wandelen. Afhankelijk waar je accommodatie zich in het dorpje bevindt ben je maximaal 30 minuten verwijderd van het begin van de trail. Het begin van de trail is niet te missen en is aangegeven door middel van een grote boog met daarop de tekst “Sendero al Fitz Roy”. Wij beginnen het hiken naar Fitz Roy rond 10:30 wat relatief laat is, maar het weer ziet er veel belovend uit.

De eerste kilometers

Mijn benen hebben het zwaar met de eerste kilometer. Een paar dagen geleden hebben we de W-trek afgerond en dat voel ik overal. Stug lopen we door en na 20 minuten wandelen komen we aan bij het eerste viewpoint. We maken wat foto’s en lopen dan snel verder. Na vier kilometer wandelen en 350 meters te zijn gestegen komen we aan bij het viewpoint wat ons als eerste zicht moet geven op Fitz Roy. Helaas begint het net zachtjes te regenen en is Fitz Roy achter de wolken verscholen. We nemen hier een rustpauze, eten een kleine snack en besluiten om verder te lopen. Ben je geen enorme wandelfan of heb je niet helemaal je dag? Dan is het ook mogelijk om alleen naar dit uitzichtpunt te lopen en hierna weer terug te keren naar El Chaltén.

Het vlakke gedeelte

In de eerste kilometers zijn we 350 meter gestegen. De volgende vier kilometer is de trail eigenlijk heel gemakkelijk. Het tempo schroeven we een beetje op en het wandelen gaat ons dit stuk makkelijk af. Helaas begint het steeds harder te regenen. We hebben er goed de pest in, maar willen niet opgeven. We hebben nog hoop dat het straks weer open trekt, omdat het Patagonische weer onvoorspelbaar blijft. Na in totaal 8 kilometer te hebben gelopen komen we aan bij camping Poincenot. Verwacht hier geen luxe camping. De camping is basic zonder faciliteiten. Er is nog net een WC (gat in de grond) of je kan je behoefte met schep wegmoffelen. We besluiten hier weer even te rusten en eten al schuilend onder een boom een broodje kaas.

De laatste kilometers

Dan is het nu tijd voor het echte werk. In de laatste twee kilometer stijg je namelijk nog zo’n 400 meter! De eerste kilmeter is nog prima te doen, maar daarna wordt het heftig! Vanaf hier is nog zo’n kilometer omhoog klauteren over rotsten. Je denkt van te voren hoe ver kan een kilometer zijn? Nou behoorlijk ver kunnen we je uit ervaring zeggen. Het weer wordt nog slechter en we hebben het zwaar. Waarschijnlijk hebben we ook nog eens geen zicht boven door het slechte weer, dus waarvoor doen we dit eigenlijk. Zo’n 300 meter voor het einde wil ik het opgeven. Waarom doe ik dit mezelf aan? Het regent keihard, de wind is koud en de stenen zijn verraderlijk glad.

Het uitzicht en de weg terug

Ik besluit toch om door te zetten en eenmaal boven hebben we inderdaad geen zicht. Erg jammer, maar we hadden het natuurlijk al verwacht. We maken snel een verregende foto en willen dan zo snel mogelijk weer bewegen. Stil staan op een berg met natte kleding is namelijk behoorlijk koud! De weg terug vinden we beiden erg zwaar. Het blijft de hele 11 kilometer hard regenen en we worden kouder en kouder. We hebben geen keus en lopen zonder pauzes in een uurtje of drie naar beneden. Eenmaal aangekomen in ons hostel stappen we onder een heerlijke warme douche, zetten onze schoenen bij de verwarming en koken een makkelijke pasta. Je kan helaas niet altijd geluk hebben met het weer en het weer laat zich niet voorspellen!