De vorige wereldreisupdate is meer dan drie weken geleden en wat hebben we weer veel gezien en gedaan. Bijna te veel om allemaal in één update te plaatsen, maar we gaan het toch proberen. Goede reden om misschien wat vaker een update te plaatsen, maar we hebben niet overal de beste WI-FI. In dit artikel lezen jullie onze laatste dagen in Colombia, onze reis door Bolivia en het fantastische Paaseiland. Bereid je voor op een lang artikel met veel foto’s!

Medellin

Onze laatste bestemming in Colombia was de stad Medellin. Een super grote stad met een bizar verleden. Wij hebben onder andere een tour gedaan door de sloppenwijken van Medellin (Comuna 13). In deze sloppenwijken werd tot ongeveer 10 jaar geleden de dienst uitgemaakt door de FARC en drugsbendes. Het stond bekend als één van de gevaarlijkste wijken ter wereld. Op dit moment probeert de gemeenschap te zorgen voor een betere toekomst met minder geweld en drugs. Verder hebben we door het historische centrum gewandeld en de hippe wijk Poblado verkend. Hier zijn zoveel leuke en hippe eettentjes dat het af en toe moeilijk kiezen was. Daarnaast hebben we in Medellin een enorme adrenalinekick gehad. We zijn wezen paragliden! Het was super tof, maar ook wel enorm spannend.

La Paz 

Medellin was onze laatste bestemming in Colombia. Vanuit Medellin vlogen we door naar La Paz, de hoofdstad van Bolivia. Lang was het onduidelijk of we naar Bolivia konden reizen, omdat Bolivia tot een week voor vertrek een negatief reisadvies had. Gelukkig is de politieke situatie verbeterd en konden we verzekerd en wel afreizen naar Bolivia. La Paz ligt op 3600M en dat voel je. Een trap oplopen voelt ineens als een rondje hardlopen en het wandelen over straat gaat op een slakkentempo. Gelukkig hebben we er verder weinig last van en gaat het acclimatiseren goed. In La Paz genieten van de kleurrijke stad en vieren we Kerst!

Death Road 

Onze laatste dag in La Paz staat opnieuw in het teken van adrenaline. We gingen mountainbiken over de Death Road! De Death Road heet officieel de Yungasweg en loopt van de hoofdstad La Paz naar Coroico. De weg is bijna 70 km lang en heeft z’n naam te danken aan de hoeveelheid ongelukken. Het is een smalle, onverharde weg met meters steile afgronden. De Death Road was vroeger de gevaarlijkste weg ter wereld, omdat hier per jaar tussen de 200 en 300 mensen overleden. Sinds 2006 is er gelukkig een nieuwe geasfalteerde weg met vangrail aangelegd, waardoor de weg nog maar minimaal gebruikt wordt. Op dit moment zijn het vooral de mountainbikers die Death Road proberen te trotseren. Het was een super vette ervaring om over de weg te mountainbiken. We reden dwars door watervallen en af en toe was de meters steile afgrond bizar dichtbij.


Bolivia, La paz, Ride on bolivia, mountainbiking, Dead road

Uyuni

Eén van de redenen waarom we naar Zuid-Amerika reizen, is om de zoutvlaktes in Uyuni te bezoeken. Toen we in 2017 naar Peru reisden vonden we het super jammer dat we niet genoeg tijd hadden om ook naar Uyuni te reizen. Dit keer laten we het niet nogmaals aan ons voorbij gaan en we boekten een tour van drie dagen. De gids vertelde dat we de eerste gelukkigen van dit seizoen waren, waarbij er regen was gevallen. Nu denk je misschien waarom heb je geluk bij regen? Op de zoutvlaktes krijg je hierdoor super mooie reflecties, waardoor het af en toe net een spiegel is en de horizon soms moeilijk te onderscheiden is. Het waren drie fantastische dagen met eigenlijk alleen maar hoogtepunten. De zoutvlaktes waren fantastische en als klap op de vuurpijl hebben we in een hotspring (natuurlijke warm waterbron) naar de sterrenhemel gekeken!

San Pedro de Atacama

Na drie fantastische dagen in de natuur van Bolivia worden we afgezet bij de grens van Chili. We kregen een stempel in ons paspoort en mogen doorreizen naar dit nieuwe land. San Pedro de Atacama is een dorpje in de droogste woestijn ter wereld en leeft op enkel en alleen toeristen. We sliepen hier drie nachten in een super leuk hostel en hebben hier verder eigenlijk weinig gedaan. Jelmer ging nog op een tourtje, maar ik voelde me niet zo lekker en bleef lekker bij het hostel. Verder hebben we hier oud en nieuw gevierd en genoten van de zon.

Santiago

Na San Pedro de Atacama reizen we door naar Santiago. Santiago is de hoofdstad van Chili welke nogal een cruciale rol in onze wereldreis speelt. In totaal zullen we namelijk maar liefst zes keer van of naar Santiago vliegen. Dit keer zijn we in Santiago als tussenstop om verder te reizen naar Paaseiland. We doen onze was, genieten van het zwembad en bereiden ons voor op Paaseiland.

Paaseiland

Paaseiland stond op nummer één van mijn bucketlist en wat heeft Paaseiland deze positie waar gemaakt. Het eiland is fantastisch, zoveel meer dan we van te voren hadden durven dromen. Niet alleen de mysterieuze beelden zijn geweldig, maar ook de zee, de historie en de vriendelijke bevolking. We hebben vijf dagen op en top genoten van dit eiland en het allerbeste eruit gehaald. We hebben twee dagen een auto gehuurd om alles te kunnen bekijken en een toffe wandeling gedaan. Paaseiland is één van de meest geïsoleerde plekken ter wereld en is in 1722 ontdekt door de Nederlander Jacob Roggeveen op eerste Paasdag. Paaseiland of zoals de lokale bevolking het noemt Rapa Nui heeft een plaatsje in ons hart gestolen.

Op dit moment zijn we weer in Santiago. We hebben een appartementje gehuurd en genieten even van het ‘gewone’ leven. We hebben boodschapjes gedaan, onze was zit in de wasmachine en wij zijn lekker aan het werk voor Billenbloot Kokosnoot! Wil je vaker (kortere) updates van ons lezen? Neem dan eens een kijkje op ons Polarsteps account.